Mısır Piramitleri İnsan Gücüyle mi İnşa Edildi

  • 9 Kasım 2017
  • 518 kez incelendi.

YUSUF AMBARLARI

Eski Mısır Medeniyeti hala gizemini sürdürmeye devam ediyor. M.Ö. 3000’lere kadar uzanan bu son derece medeni toplum, ulaştıkları yüksek medeniyet unsurları ile bizleri şaşırtmayı sürdürüyor. Mısırlılar, günümüzden 5000 sene öncesine dayanan yapıları, sanat anlayışları, inançları adına ortaya koydukları gelenek ve törenleri ile çağdaşı olan İlk çağ medeniyetlerinden son derece ileri bir toplumdu. Tıpta, geometride, astronomi ve din biliminde o günler için ulaşılması güç deneyimlere imza atıyorlardı. Bütün bunların yanında mimaride de büyük ilerleme kat ediyorlardı. Diğer İlkçağ medeniyetlerindeki mimari unsurlar ile kıyaslandığında Mısır Medeniyetinin tapınak ve piramitleri çok daha ileri bir teknoloji ve bilimin varlığını göstermektedir.

Yeryüzünde insanlığın ilk yerleşim yerlerinden biri olan Mısır, iki taraftan çöl, iki taraftan da deniz ile çevrili olup bu kapalı havza içinde hem dış güçlerden korunmasını bilmiş, hem de kendi içinde farklı bir sanat ve bilgi birikimi oluşturmuştur. Elbette ki bu birikimde, bu topraklara uğrayan peygamberlerin ve bilim adamlarının da etkisi büyük olmuştur.

Mısır Piramiti mi, “Yusuf Ambarı” mı?

İlahi kitapların bizlere anlattığı 7 yıl kıtlık ve 7 yıl bolluk dönemini çoğumuz biliriz. Kuyuya atılan, sonrasında bir kervan tarafından kurtarılarak Mısıra getirilen, burada köleleştirilen ve hapis yıllarından sonra Firavun’un çetrefilli rüyasını yorarak tutukluluktan kurtulan Yusuf Peygamber, devletin mali işlerinin başına getirilecektir. Kendilerini bekleyen 7 yıllık bir bolluk dönemi ve ardından gelecek 7 yıllık bir kıtlık dönemi olacaktır. Firavun’un emri ile bu iki dönemi yönetme vazifesi Yusuf (a.s)’a verilmiştir. Hz. Yusuf’un bolluk döneminde devasa boyutlarda ambarlar inşa ettirdiği, hububatı buralarda depoladığı, kıtlık döneminde de bu ürünleri hem Mısır halkının kullanımına sunduğu hem de uzak coğrafyalardan gelenlere dağıttığı bilinmektedir. Hatta Kenan illerinden (Suriye civarı) gelen kardeşlerine bile buğday takdim etmiştir. Bu kadar geniş bir coğrafyaya 7 sene boyunca dağıtılabilecek kadar çok olan hububat acaba ne kadar büyük ambarlarda muhafaza edilmişti? Ya da soruyu şöyle soralım. Mısır’da insan eli ile inşa edilmiş devasa yapılar denilince aklınıza ne geliyor? Piramitler dediğinizi duyar gibi oluyorum. Peki eski Osmanlı kaynaklarında piramitler hangi isimle adlandırılıyordu?

Cevap: Yusuf Ambarları.

Biz bugün tarih ve arkeolojik bulguların çoğunu yabancıların literatüründen öğrenmeye çalışıyoruz. Halbuki o topraklarda bir İngiliz bir asır kaldı ise Osmanlı tam dört asır kalmıştı. Yani, Piramit, Sfenks, Obelisk vb. birçok tabir sonradan sömürgeci yabancılar tarafından verilmiş ve sanki tarihte de bu isimle adlandırılıyormuş gibi kabul edilmiştir.

Yine bu topraklara ve bu topraklarda yükselen yapılara, Avrupai bir gözle değil de bu kültürün ve inancın gözü ile bakarsak Yusuf Peygamber’in yüzyıllar boyunca saatçilerin piri sayıldığını hatırlayabiliriz. Ama kastedilen saat, bugün kolumuza taktığımız saat değildir. O zaman diliminde Mısır’da keşfedilen, güneş saatidir. Piramitlerin yapılarına baktığımızda güneşin hareketleri ile son derece alakalı olduğu görülmektedir. Dünyanın Güneş etrafındaki dönüşünde güneşin ışınlarının düşme açıları ile piramitlerin yönlerindeki paralellik insanı şaşırtmaktadır. Ayrıca pi sayısını bilen Mısırlılar bu yapıları öyle bir inşa etmişlerdir ki bir mühendislik harikası ortaya koymuşlardır. Mesela Gize piramitlerinin, (Keops, Kefren, Mikerinos) her birinin köşesi bir cetvel ile bir diğerine tutturularak bir çizgi üzerinde birleştirilse, ortaya pürüzsüz bir çizgi çıkacaktır.

Dünyanın yedi harikasından biri olan ve bugün hâlâ ayakta duran devasa yapısı ile Keops başta olmak üzere bu eserlerin ince matematik hesaplamalar ile inşası kolay bir iş olmasa gerek. Güneş ışınlarının farklı yansımaları piramidal bu yapıların içinde öyle farklı bir atmosfer oluşturmaktaydı ki bir kedi yanlışlıkla piramitlere girse ve çıkamayarak burada ölse bozulup kokuşmuyor, içeride sadece cesedi kuruyup kalıyordu. Piramit içine yerleştirilen hububat kesinlikle güvelenmiyor, ekmek bile küflenmiyordu. Bütün bu harikulade keşifler o günün ilkel insanlarının altından kalkabileceği şeyler miydi? Dünyanın diğer coğrafyalarında insanlar daha demir, bakır çağlarını yaşarken, hatta Kuzey Avrupa kavimleri Neolitik Dönemin ilkelliklerinde savrulurken Mısır bu seviyeye nasıl ulaşmıştı?

İşte bu sorular karşısında işin içinden çıkamayan birçok insan, işin kolayına kaçarak hemen uzaylılar cevabını vermiştir. Piramitleri uzaylılar mı, yoksa o günün insanları mı inşa etmişti? Elektriğin olmadığı, akaryakıt ile çalışan motorların bulunmadığı, yağ ile çalışan vinç sistemlerinin keşfedilmediği günlerde bu taşlar nasıl kesilecek, taşınacak ve yerleştirilecekti? Sadece Keops Piramidinde her biri 2 ilâ 15 ton ağırlığında 2 milyon taş bulunmaktaydı. Hem sanat, hem güç, hem teknoloji, hem de bilim gerektiren bu yapıların tamamı o günün insanları tarafından mı inşa edilmişti?

İşte sonu gelmez bu tartışmalar 20. yy.’m ilk yarısına kadar böylece sürüp gitti. O günlerde Gize Bölgesinde ilginç bir arkeolojik keşif yaşandı. Bu keşif, 1926’da, arkeologlar tarafından mezarı bulunmuş tek firavun olan Tutankamon kadar heyecan verici idi ama ne hikmetse bu kadar ses getirmedi. Çünkü bu keşif insanların çok hoşuna giden ünlü bir komplo teorisini yerle bir ediyordu. Gize Piramitleri yakınlarındaki bir bölgede Eski Mısır toplumuna ait işçiler nekropolü bulundu, yani işçiler mezarlığı. Eski Mısır’da da insanlar bugün Hindistan’da olduğu gibi kesin hatları olan bir kast sistemine sahiptiler. Krallar tanrısaldı ve ancak kendi seviyelerindeki diğer krallar ile birlikte gömülebilirlerdi. Eşleri olan kraliçeler bile kralların yanına gömülemezdi. Bu nedenle gömü yerleri bile ayrı vadilerdedir (Krallar Vadisi-Kraliçeler Vadisi).

Tabi ki o gün için son derece sefil olan halk da soylularla bir arada defnedilemeyecekti. Peki ya köleler? Onların yeri statü olarak en aşağısı olduğu gibi mezarları da öyle olmalı idi. Gerçekten de bu statüdeki insanlar için de bir mezarlık düşünülmüştü. Ve bu işçiler nekropolü o yıllarda bulundu. Dev bir kazı alanı oluşturuldu. Mezarlardan çıkarılan kemik ve kalıntılar tek tek incelendi. Neticede acı gerçek ortaya çıktı. Mezarlıklarda tespit edilen işçilere ait vücutların bütün iskelet sistemleri bozuktu.

Yapılan incelemelerde, buradaki insanların zaten çok da uzun bir ömür süremedikleri ortaya çıkmıştı. Hemen hiçbiri 40 yaşına ulaşamamıştı. Kölelerin durumları da ortada idi. Genelde 15 yaşlarında taş altına sokulup, mercimek lapasına talim ettirilerek hiç durmadan çalıştırılırlardı. Olgunluk yaşlarında ise bu ağır çalışma şartları altında can verirlerdi.

İlk çağ toplumlarında en kıymetsiz şey insandı. Köle çoktu ve diğer canlılar kadar kıymeti yoktu. Eğer bu söylediklerimin bir sağlamasını yapmak isterseniz Kütahya’nın Çavdarhisar ilçesindeki Antik Roma kentine bir uğrayın. Şehrin ortasındaki borsa alanlarının merkezine diktikleri fiyatlandırma taşında, üç insanın bir merkeple aynı değerde olduğunu vurgulayan yazıyı göreceksiniz. Emin olun kölelerin Mısır’da o kadar bile kıymetleri yoktu.

Mezarlardan çıkarılan iskelet sistemleri bozulmuş bu zavallı işçilere ait kalıntılar, piramitlerin insan eli ile yapıldığını gösterir mi? Yıllarca devasa taş kütleleri altında çalışan bir kişinin vücudunda, bu tarz bir tahribat meydana gelebilir mi?

Cevap: iskeletimizi oluşturan kemiklerimizin önemli görevleri vardır. Kemikler vücudu yerçekimine karşı destekler. Vücuda uygun hareketi sağlayacak sertliği verir. iç organları korur. Örneğin; göğüs kafesi, akciğerleri ve kalbi; kafatası, beyni ve omurga, omuriliği koruyarak bu görevi sağlar. Kemikler, kalsiyum ve fosfat gibi minerallerin deposudur. Bunlara ek olarak kemik iliğinde kan hücreleri yapılır.

Eski Mısır döneminde piramitler çevresindeki mezarlarda bulunan iskeletlerdeki bozuklukları ele aldığımızda bunların birkaç nedenle olabileceğini düşünebiliriz. Öncelikle bu işçiler piramitleri oluşturan ağır taş bloklarını taşıyorlardı ve bildiğimiz kadarıyla o dönemlerde vinç gibi yardımcı araçlar olmadığından bu taşların insan gücüyle çekilerek veya yüklenilerek taşındığını tahmin edebiliriz. Bu şekildeki yük taşıma pozisyonlarının bugünkü modern tıbbın verilerine göre bel-omurga sağlığı açısından en olumsuz pozisyonlar olduğunu biliyoruz.

Önemli bir başka neden ise o dönem çalıştırılan işçilerin beslenme yetersizlikleridir. Örneğin, işçilerin ana besin kaynağı olan mercimek lapasındaki kalsiyum oranı, süt ve süt ürünlerindeki kalsiyum oranından düşüktür. Kemik gelişimi ve sağlığı için kalsiyum en önemli maddelerden biridir. Yetersiz beslenme kemikleri zayıflatıp, kırılmaya yatkın hale getirecektir. Bu durumda omurga kemikleri en çok etkilenen kemiklerdendir.

Diğer bir neden ise piramitlerin içinin dehlizler, geçitler ve mağaralar ile dolu olması, buralarda uzun süre çalışan işçilerin güneş ışığından yoksun bir halde karanlıkta uzun süre çalışmaları ve buna bağlı olarak kemiklerin zayıflaması olabilir. Çünkü kemiksağlığı açısından güneş çok önemlidir. Besinlerle alınması yanı sıra, güneşin derimize ulaşması ile de vücudumuzda D vitamini üretilir. D vitamini ince bağırsak tarafından kemik yapısı için gerekli olan kalsiyum ve fosforun vücuda emilmesini sağlarken, bunların böbreklerden idrar yoluyla kaybedilmesini de azaltır. Kalsiyum ve fosfor bir araya gelerek kemiğin sertliğini sağlarlar. Böylece kemik yapısını güçlendirirler. D vitamini kemiğin yenilenmesini de artırır. D vitamini eksikliğinin neden olduğu kemikte minerallerin azalması sonucunda kemikler yumuşar ve kolayca kırılabilirler.

Sonuç olarak, vücudun uzun süre güneşten yoksun kalması D vitamini miktarını azaltıp kemiklerin zayıflamasına neden olacaktır. Fakat bu işçiler eğer bir süre de olsa gün içinde güneş ışığı ile karşılaşıyorlarsa bu, nedenlerden biri olmayacaktır.

Mısır’da o günkü şartlarda beslenme bozukluğu ve omurgaya yüksek ağırlıklarla aşırı yüklenme sebebiyle omurga eğriliklerinin oluşmuş olma olasılığı yüksek ihtimaldir.

* * *

Kaynak: Timaş yay. Tarih Tıbbı Konuşturdu, 24-33
Talha Uğurluel – Muammer Kayatekin

Etiketler: , , , , ,

Yorum Yaz